ΤΟ ΠΑΣΧΑΣΤΕΡΙ

    Μία φορά και έναν παραμυθοκαιρό, το Πάσχα ήταν μόνο λίγες μέρες μακριά. Όλα ήταν στολισμένα και όλοι οι άνθρωποι, περίμεναν το βράδυ της παραμονής του Πάσχα, για να ρίξουν πολλά βεγγαλικά, σε διάφορα σχέδια και χρώματα. Όση αγωνία είχαν οι άνθρωποι όμως, που ανυπομονούσαν να φτάσει επιτέλους εκείνη η νύχτα, άλλη τόση αγωνία, είχαν και τα βεγγαλικά. Ανησυχούσαν αν την ώρα που έπρεπε θα άναβαν, αν θα πετούσαν ψηλά, αν θα ήταν πολύχρωμα και αν θα έκαναν τα παιδάκια χαρούμενα.
    Όλα τα βεγγαλικά ήταν πολύ ανήσυχα, εκτός από τον κατακόκκινο αλεξιπτωτιστούλη και το πεντάμορφο πολύχρωμο αστέρι.
    Αυτά τα δύο βεγγαλικά, δεν ανησυχούσαν καθόλου. Ήταν πολύ σίγουρα και τα δύο τους, ότι μόλις θα έβγαιναν από τα κουτιά τους και κάποιος θα τα εκτόξευε, αυτά θα έφταναν πάρα πολύ ψηλά και θα ήταν τα πιο φωτεινά βεγγαλικά που θα πετούσαν στον ουρανό.
    Όταν άνοιξε το κατάστημα των βεγγαλικών, πολλά παιδιά με τους γονείς τους, πήγαν εκεί για να αγοράσουν κάποια από αυτά για να φωτίσουν τη νύχτα της παραμονής του Πάσχα. Ένα αγοράκι, ο Σωτηράκης, μόλις μπήκε στο κατάστημα, έτρεξε αμέσως στο ράφι που ήταν τοποθετημένα, το πολύχρωμο αστέρι και ο κατακόκκινος αλεξιπτωτιστούλης.
   -Μπαμπά!!! Μπαμπά!!! Αυτά τα δύο θέλω εγώ. Δε θέλω τίποτε άλλο. Φώναξε πολύ χαρούμενος στο μπαμπά του.
   -Αφού σου αρέσουν τόσο πολύ, αγοράκι μου, θα τα πάρουμε. Απάντησε ο μπαμπάς και ο κατακόκκινος αλεξιπτωτιστούλης και το πολύχρωμο αστέρι, έλαμψαν από τη χαρά τους.
    Ο μπαμπάς αγόρασε και το πιστόλι βεγγαλικών και μερικά καψούλια για να μπορέσουν να εκτοξεύσουν τα καινούρια βεγγαλικά και ο Σωτηράκης ήταν τόσο ευτυχισμένος, που γελούσαν και τα αυτάκια του.
    Η αγωνία ήταν μεγάλη. Ο Σωτηράκης δεν μπορούσε να κοιμηθεί τα βράδια γιατί σκεφτόταν πόσο ψηλά θα μπορούσαν να φτάσουν τα πανέμορφα βεγγαλικά του. Οι μέρες και οι νύχτες όμως πέρασαν και ήρθε επιτέλους η νύχτα της παραμονής του Πάσχα. Ο Σωτηράκης ήταν πάρα πολύ χαρούμενος. Έβαλε τα καλά του ρουχαλάκια και αφού ήταν έτοιμος πριν από όλους, περίμενε με αγωνία τον μπαμπά του και τη μαμά του, για να πάνε στην εκκλησία.
    Όταν πια ετοιμάστηκαν και ο μπαμπάς με τη μαμά, όλοι μαζί βγήκαν από το σπίτι. Ο Σωτηράκης δεν κοιτούσε καθόλου μπροστά του. Κοιτούσε μόνο τα αστέρια στον ουρανό και λίγα σκόρπια βεγγαλικά που πετούσαν, πριν από την Ανάσταση. Τα δικά του βεγγαλικά όμως, θα ήταν τα καλύτερα και τα ομορφότερα εκείνο το βράδυ.
    Έφτασαν στην εκκλησία και παρακολουθούσαν τη λειτουργία. Όταν ο παπάς είπε το Χριστός Ανέστη, ο Σωτηράκης ζήτησε από το μπαμπά του, να εκτοξεύσει και αυτός τα δικά του βεγγαλικά. Ο μπαμπάς συμφώνησε και του έδωσε το πιστόλι. Τότε ο Σωτηράκης, όπλισε το πιστόλι και εκτόξευσε πρώτα τον κατακόκκινο αλεξιπτωτιστούλη και μετά το πεντάμορφο πολύχρωμο αστέρι.
    Ωχ!!! Τι παράξενο; Ο κατακόκκινος αλεπτωτιστούλης που ήτανε πάρα πολύ φωτεινός, αγκάλιασε το πολύχρωμο αστέρι, όταν έφτασαν ψηλά και συνέχισαν να ανεβαίνουνε αγκαλιά στον ουρανό. Ήταν ένα υπέροχο και πάνλαμπρο θέαμα. Ωχ!!! Τι έγινε τώρα; Τα δύο αγκαλιασμένα βεγγαλικά, βρέθηκαν να ακουμπούν μαζί το Πασχαστερι.
    Τι; Δεν ξέρετε παιδιά τι είναι το Πασχαστέρι; Μα είναι το πιο λαμπερό αστέρι στον ουρανό, αλλά εμφανίζεται μόνο μία νύχτα κάθε χρόνο. Την νύχτα της παραμονής της Ανάστασης. Και εκείνη τη νύχτα το Πασχαστέρι, έγινε πολύ λαμπρότερο από κάθε άλλη χρονιά, μόλις το ακούμπησαν τα δυο αγκαλιασμένα βεγγαλικά. Και έλαμψε ολόκληρος ο ουρανός, όταν από τη χαρά του το Πασχαστέρι, άρχισε να γεννά χιλιάδες μικρότερα αλλά πολύ λαμπερά αστεράκια και να τα σκορπά παντού στον ουρανό.
    Εκείνη η παραμονή του Πάσχα ήταν η λαμπρότερη και πιο αστραφτερή παραμονή Πάσχα, που πέρασε ποτέ. Και όλα αυτά γιατί το Πασχαστέρι είχε βρει μία υπέροχη παρέα και ήθελε να ευχαριστήσει πολύ τον Σωτηράκη.
    Και πέρασαν όλοι φανταστικά εκείνη τη νύχτα, αλλά και εμείς παιδιά που μάθαμε για το Πασχαστέρι, περάσαμε υπέροχα!!!  
      
                   Τέλος
                                                                               χαρημά
                                                                 07/04/2015   

        

                                                           
0