ΟΙ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΣΟΔΟΥΛΗ

                          






                           ΟΙ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΣΟΔΟΥΛΗ


Στην Τοσοδούπολη ήρθαν οι απόκριες και όλα τα τοσοδουπολιτάκια, θέλανε να μεταμ-φιεστούν. Υπήρχε όμως ένα μεγάλο πρόβλημα. Δεν μπορούσαν τα παιδιά της Τοσοδού-πολης να βρουν τόσο μικρές αποκριάτικες στολές. Όλες οι στολές που υπήρχαν, ήταν τεράστιες. Τα παιδιά όλα, ήταν απογοητευμένα. Θέλανε κι αυτά σαν παιδάκια να ντυ-θούν, Ζορό ή Πριγκίπισσα ή Νεράιδα ή Πειρατής, αλλά δε βρίσκανε πουθενά στολές στα μέτρα τους. Ακόμη κι ο αγαπημένος μας Τοσοδούλης παρ’ όλο, που ήταν πολύ έξυπνο παιδάκι, ήθελε να ντυθεί αστροναύτης αλλά δεν μπορούσε να βρει μια λύση στο μεγάλο πρόβλημα που είχε προκύψει.

Έτσι ο μικρός μας Τοσοδούλης, μίλησε με τους γονείς του και τους ρώτησε, μήπως θα μπορούσαν εκείνοι να τον βοηθήσουν. Αλλά ούτε ο Τοσοδούλης μπαμπάς, ούτε η τοσοδούλα μαμά, μπορούσαν να σκεφτούν κάτι, που να λύνει το πρόβλημα των παιδιών. Έτσι ο Τοσοδούλης μας, πήρε την απόφαση να πάει μέχρι το δημαρχείο, της Τοσοδούπολης και να ζητήσει τη βοήθεια του δήμαρχου.
Όταν όμως έφτασε στο δημαρχείο, βρήκε την πόρτα κλειστή. Κανένας δεν ήταν εκεί. Ο Τοσοδούλης χτυπούσε την πόρτα με όλη του τη δύναμη, φώναζε πολύ δυνατά, αλλά δεν έπαιρνε καμία απάντηση. Αφού φώναζε αρκετή ώρα, απογοητεύτηκε και αποφάσισε να φύγει. Τη στιγμή όμως που έφευγε, είδε να πλησιάζει στο δημαρχείο, ένα πολύ μεγάλο μαύρο αυτοκίνητο. Ο Τοσοδούλης για μια στιγμή τα έχασε. Δεν είχε ξανά δει μέσα στην Τοσοδούπολη, ένα τόσο μεγάλο και τόσο ωραίο αυτοκίνητο. Αμέσως όμως ξανά βρήκε το θάρρος του και περίμενε εκεί ακριβώς που βρισκόταν, για να τον πλησιάσει το αυτοκίνητο.
Όταν πια τον έφτασαν, ο Τοσοδούλης είδε να βγαίνουν μέσα από το καινούριο αυτοκίνητο, ο δήμαρχος με τη γυναίκα του κι ένας άλλος Τοσοδουπολίτης κύριος, που το οδηγούσε. Αυτό θα ήταν το καινούριο αυτοκίνητο του Δήμου της Τοσοδούπολης, που θα το χρησιμοποιούσε ο δήμαρχος, για να καλύπτει τις ανάγκες ολόκληρης της πόλης.
Και φυσικά ήταν κατασκευασμένο, μετά από ειδική παραγγελία του δημάρχου σε διαστάσεις που θα εξυπηρετούσαν, μόνο την Τοσοδούπολη.
Δηλαδή παιδιά, το αυτοκίνητο αυτό, για να χωράει και να μπορεί να κινείται μέσα στην Τοσοδούπολη ήταν μικρό σαν τα δικά σας τα τηλεκατευθυνόμενα.
Ο Τοσοδούλης, μόλις είδε το δήμαρχο, έτρεξε κοντά του και του εξήγησε αμέσως το πρόβλημα που είχαν όλα τα τοσοδουπολιτάκια. Ο δήμαρχος κατάλαβε, ότι όλα τα παιδιά ήταν πολύ στενοχωρημένα και ότι έπρεπε αμέσως να βρει μία καλή λύση. Όσο κι αν σκεφτόταν όμως δεν μπορούσε να βρει τη λύση που χρειαζόταν. Τότε ο Τοσοδούλης σκέφτηκε να ζητήσει τη βοήθεια της φίλης του της πριγκίπισσας Λίλης.
- Κύριε δήμαρχε θα με βοηθήσετε, σας παρακαλώ να πάω μέχρι τη Γατούπολη για να μιλήσω με την πριγκίπισσα Λίλη μήπως εκείνη μπορεί να μου βρει κάποια λύση; Ρώτησε ο Τοσοδούλης.
- Και το ρωτάς; Αυτή τη στιγμή θα σε πάρει ο οδηγός με το αυτοκίνητο και θα σε πάει μέχρι τη Γατούπολη Τοσοδούλη μου. Απάντησε ο δήμαρχος.
Κι έτσι ο Τοσοδούλης μπήκε στο αυτοκίνητο και μετά από λίγη ώρα, βγήκαν από την μαγική πύλη που βρίσκονταν στην πίσω πλευρά της Τοσοδούπολης και φυσικά και το αυτοκίνητο και ο οδηγός , ο Τοσοδούλης μας, αλλά και το αυτοκίνητο, μεγάλωσαν αμέσως και μπορούσαν να κυκλοφορούν ανάμεσα στους άλλους ανθρώπους.
Αφού ταξίδεψαν λίγη ώρα βρέθηκαν έξω από την πύλη της Γατούπολης. Εκεί τους σταμάτησαν οι φρουροί που βρίσκονταν στην πύλη, αλλά μόλις είδαν τον Τοσοδούλη τον αναγνώρισαν κι αμέσως άνοιξαν την πύλη και ειδοποίησαν την πριγκίπισσα τους.
Η Λίλη μόλις άκουσε, ότι είχε έρθει ο φίλος της ο Τοσοδούλης, έτρεξε πολύ γρήγορα για να τον προϋπαντήσει.
- Τοσοδούλη μου! Τι ευχάριστη έκπληξη είναι αυτή; Δε σε περίμενα. Πέρασε! Πάμε στο παλάτι να μου πεις τα νέα σου. Φώναξε η Λιλή.
- Λιλή μου καλημέρα! Ξέρεις δεν ήρθα για βόλτα, αλλά ως αποσταμένος των παιδιών της Τοσοδούπολης, για να σου ζητήσω τη βοήθεια σου σε ένα πολύ μεγάλο μας πρόβλημα. Απάντησε ο Τοσοδούλης.
- Σε ακούω Τοσοδούλη μου! Πες μου τι σου συμβαίνει. Μη με κρατάς σε αγωνία. Είπε η Λιλή.
- Λιλή μου, ήρθαν οι απόκριες και όλα τα παιδιά της Τοσοδούπολης θέλουν να ντυθούν αποκριάτικα. Ψάξαμε παντού, αλλά πουθενά δε βρήκαμε τόσο μικρά αποκριάτικα ρούχα, που χρειαζόμαστε εμείς. Όπως καταλαβαίνεις, κινδυνεύουν όλα τα τοσοδουπολιτάκια να μη νιώσουν τη χαρά αυτής της τόσο όμορφης γιορτής. Είπε με παράπονο ο Τοσοδούλης
- Τοσοδούλη μου, σε καταλαβαίνω απόλυτα, αλλά εδώ στη Γατούπολη, το μόνο εργοστάσιο ρούχων που έχουμε, κατασκευάζει μόνο γατόρουχα. Δεν ξέρουν, βλέπεις οι ράφτες μας και οι μοδίστρες μας να ράψουν κάτι άλλο. Αλλά περίμενε να συμβουλευτώ το γέρο γάτο, τον παππού μου. Αυτός σίγουρα θα μας βρει μια καλή λύση. Απάντησε η Λίλη.
Η Λίλη λοιπόν, πήρε τον Τοσοδούλη και πήγανε μαζί, να βρουν το γέρο γάτο, τον παπ-πού της. Μόλις έφτασαν στην καλύβα του, εκείνος τους υποδέχτηκε με μεγάλη χαρά. Κι όταν η Λίλη του μίλησε για το μεγάλο πρόβλημα του Τοσοδούλη, εκείνος χαμογέλα-σε και τους είπε:
- Μη στενοχωριέστε παιδιά μου. Δεν ξέρω πως, αλλά σίγουρα θα βρούμε μία λύση. Μόνο αφήστε με λίγο να σκεφτώ. Στο εργοστάσιο ρούχων της Γατούπολης, σίγουρα δεν μπορούν να ράψουν κάτι τέτοιο, αλλά ίσως μπορούν να μας βοηθήσουν, οι νεράιδες από το Νεραϊδοχώρι. Αυτές αγαπούν πολύ τα παιδιά και δε νομίζω πως θα μας το αρνηθούν.
- Το Νεραϊδοχώρι; Ρώτησε με πολύ μεγάλη απορία η Λίλη. Παππού δε μου έχεις μιλήσει ποτέ γι αυτόν τον τόπο. Που είναι και τι ακριβώς κάνουν εκεί;
- Εκεί μικρό μου γατάκι, ζούνε μόνο νεράιδες. Οι νεράιδες όμως αγαπούν και βοηθάνε και παίζουνε με όλου του κόσμου τα παιδιά. Γιατί λοιπόν να αρνηθούν να βοηθήσουν και το φίλο σου τον Τοσοδούλη; Ρώτησε ο γέρο γάτος ο παππούς.
- Ε πάμε λοιπόν!!! Γιατί καθόμαστε; Πάμε γρήγορα στο Νεραϊδοχώρι, είπε η Λίλη.
- Κάτσε ένα λεπτό εγγονάκι μου. Να ετοιμαστώ κι εγώ και να φύγουμε. Απάντησε ο γέρο γάτος ο παππούς.
Όταν πια ετοιμάστηκε και ο παππούς, ξεκίνησαν όλοι μαζί κι αφού περπάτησαν λιγάκι, έφτασαν στην πύλη της Γατούπολης και επιβιβάστηκαν στο αυτοκίνητο της Τοσοδούπολης που τους περίμενε εκεί. Ο παππούς, που είχε πάει αρκετές φορές στα νιάτα του στο Νεραϊδοχώρι, θυμόταν καλά το δρόμο και καθοδήγησε την παρέα με πολύ ευκολία.
Όταν έφτασαν στο Νεραϊδοχώρι, ο παππούς κατέβηκε πρώτος από το αυτοκίνητο και πήγε αμέσως και βρήκε τη φίλη του, τη νεράιδα Ασπασία.
- Καλώς το γέρο γάτο τον παππού. Έχω πολλά χρόνια να σε δω γέροντα! Σε πεθύμησα. Που ήσουν τόσα χρόνια; Ρώτησε η Ασπασία.
- Εγώ τώρα πια κοπελιά μου, γέρασα πολύ και δε βγαίνω εύκολα από τη Γατούπολη. Αλλά κι εσύ δεν ήρθες, μια φορά να με επισκεφτείς και να γνωρίσεις την οικογένεια μου. Απάντησε ο γέρο γάτος παππούς, με παράπονο.
- Κι εγώ δεν ήρθα ποτέ, γιατί κάθε ημέρα, εδώ στο Νεραϊδοχώρι, έρχονται, πολλά παιδάκια, για να μας γνωρίσουν και για να παίξουν μαζί μας. Όπως καταλαβαίνεις λοιπόν, δεν μπορούμε ποτέ να φύγουμε από εδώ γιατί τα παιδιά που θα έρθουν, αν δε μας βρουν, θα πληγωθούν. Είπε η νεράιδα Ασπασία.
- Εντάξει! Εντάξει! Σε καταλαβαίνω Ασπασία μου. Σήμερα όμως εγώ ήρθα εδώ με την εγγονούλα μου, την πριγκίπισσα Λίλη και τον καλό της φίλο τον Τοσοδούλη, για να σου ζητήσω μία πολύ μεγάλη χάρη. Συνέχισε να λέει ο γέρο γάτος παππούς.
- Πες μου γέροντα τι θέλεις κι αν περνάει από το χέρι μου να είσαι σίγουρος, ότι θα το κάνω αμέσως. Απάντησε η νεράιδα.
- Ο φίλος της εγγονούλας μου, ο Τοσοδούλης, έχει έρθει από την Τοσοδούπολη. Στην Τοσοδούπολη, όλα τα παιδιά, είναι τόσο μικρά που χωρούν, άνετα μέσα στη χούφτα σου. Τώρα λοιπόν που είναι απόκριες, θέλουν και αυτά τα παιδάκια, να ντυθούν σαν όλα τα άλλα παιδιά, από-κριάτικα. Αλλά, δεν υπάρχουν πουθενά, τόσο μικρές στολές, που χρειά-ζονται για να ντυθούν. Θα μπορούσαμε βέβαια, να τους φτιάξουμε ε-μείς στη Γατούπολη, αυτές τις στολές. Αλλά και οι γάτες μοδίστρες και οι γάτοι ράφτες που δουλεύουν εκεί, ξέρουν να ράβουν, μονάχα γατόρουχα. Όπως καταλαβαίνεις λοιπόν, τα παιδιά της Τοσοδούπολης κινδυνεύουν, για άλλη μία χρονιά, να χάσουν αυτή την υπέροχη γιορτή. Μήπως λοιπόν, θα μπορούσατε, εσείς οι νεράιδες, να μας βοηθήσετε; Ρώτησε ο γέρο γάτος παππούς.
- Φυσικά και μπορούμε και θα το κάνουμε όλες μαζί οι νεράιδες, αφού πρόκειται να κάνουμε με αυτόν τον τρόπο, ευτυχισμένα κάποια παιδιά. Απάντησε, η νεράιδα Ασπασία και αμέσως κάλεσε όλες τις άλλες νεράϊ-δες σε έκτακτο συμβούλιο.
Όλες οι νεράιδες, αποφάσισαν ότι ήθελαν να βοηθήσουν τα παιδιά και πολύ γρήγορα, έπεσαν με τα μούτρα στη δουλειά κι άρχισαν να ετοιμάζουν, μία μία τις στολές που ζήταγε ο Τοσοδούλης στο μέγεθος ακριβώς που τις ζητούσε. Δούλεψαν μάλιστα με περίσσιο ζήλο, όλες, και μέσα σε λίγες ώρες οι αποκριάτικες στολές, για όλα τα τοσοδουπολιτάκια, ήταν έτοιμες.
Ο Τοσοδούλης, ευχαρίστησε όλες τις νεράιδες, για τη βοήθεια τους, πήρε τις στολές και μαζί με την πριγκίπισσα Λίλη και το γέρο γάτο τον παππού, βγήκαν από το Νεραϊδοχώρι και μπήκανε στο αυτοκίνητο της Τοσοδούπολης. Μετά από λίγη ώρα, φτάσανε στη Γατούπολη, όπου κα-τέβηκαν η πριγκίπισσα Λίλη και ο γέρο γάτος παππούς και ο Τοσοδού-λης μας, συνέχισε το ταξίδι του, για την Τοσοδούπολη.
Όταν πια έφτασαν στην Τοσοδούπολη και φυσικά στην μαγική της πύλη, το αυτοκίνητο, ο οδηγός του αλλά και ο Τοσοδούλης μας, μίκρυναν πολύ. Γίνανε όλοι μία σταλιά, για να χωρέσουν να μπουν στην Τοσοδού-πολη. Και φυσικά μπήκανε στην Τοσοδούπολη κι ο γλυκός μας Τοσο-δούλης, άρχισε να μοιράζει σε όλα τα τοσοδουπολιτάκια, από μία πανέ-μορφη αποκριάτικη στολή. Τα τοσοδουπολιτάκια φυσικά φόρεσαν αμέ-σως, τις καινούργιες αποκριάτικες στολές τους κι αμέσως άρχισε μία πολύ μεγάλη γιορτή, με χορούς και με τραγούδια, που κράτησε τρεις ολόκληρες ημέρες και τρεις νύχτες. Και η γιορτή αυτή ήταν, τόσο όμορφη και τόσο φαντασμαγορική, που όλοι οι Τοσοδουπολίτες, αλλά και τα τοσοδουπολιτάκια, δε θα την ξεχάσουν ποτέ.



                           τέλος


0