ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΙΖΩ ΜΕΧΡΙ ΓΕΡΟΣ



                                     


                                    ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΙΖΩ ΜΕΧΡΙ ΓΕΡΟΣ


                                             Το πρωί, πρωί ξυπνάω
                                             για τις κούνιες ξεκινάω.
                                             Μου αρέσει να κουνιέμαι.
                                             Μες στο σπίτι όλο βαριέμαι.

                                             Μεσημέρι ώρα ύπνου
                                             και αργότερα του δείπνου.
                                             Θέλω να αλλάξει η μέση,
                                             γιατί κάτι δε μ’ αρέσει.


                                              Δε μ’ αρέσει να κοιμάμαι
                                              κι από πιο μικρός θυμάμαι,
                                              όλα μου τα μεσημέρια,
                                              χόρευα τα δυο μου χέρια.

                                              Κι όταν έρχεται βραδάκι,
                                              του μπαμπάκα το χαδάκι,
                                              περιμένουν τα ματάκια,
                                              για να δούνε ονειράκια.

                                              Έτσι μου αρέσει η μέρα,
                                              τεμπελιάς θέλω αέρα.
                                             Και θα ζήσω σ’ ένα μέρος,
                                             που θα παίζω μέχρι γέρος.


   ΧΑΡΗΜΑ
 12/05/2014                                        
0